5 października 1990 r. odbył się zorganizowany z inicjatywy miłośników kolei z warszawskiego Technikum Kolejowego przejazd pociągiem specjalnym z Czarnej Białostockiej do Walił (48 km). Była to ostatnia eksploatowana linia kolejki; wrażenia z tego właśnie przejazdu dały nam impuls do podjęcia działań w celu zachowania tej – bez żadnej przesady – wyjątkowo urokliwej kolejki.
Fot. Jacek Wardęcki
Tory wychodzące z bazy zbiegały się już za bramą zakładu. Dyspozytor miał widok na najruchliwsze miejsce na sieci. |
Tu rozpoczynał się szlak w kierunku Knyszyna. Po jego likwidacji pozostał ok. półkilometrowy odcinek kończący się przy zalewie i pełniący rolę zamknięcia nietypowej pętli. |
Dziś w tym miejscu jest peron początkowego przystanku Czarna Białostocka O.K.L. |
Wiadukt nad linią Białystok – Sokółka to spora atrakcja dla pasażerów i niezawodne miejsce na fotostopy. |
Most na Sokołdzie to drugi po wiadukcie w Czarnej znaczący obiekt inżynieryjny. |
Ogromna niegdyś składnica w Kopnej Górze to najdalsza mijanka na zachowanej linii. |
Widoczne gdzieniegdzie stosy papierówki to przeszłość. Obecnie coraz śmielej ładownię we władanie bierze wysoka roślinność. |
Tak wyglądał przejazd przez drogę Supraśl – Krynki. |
Pociąg zbliża się do ładowni w Talkowszczyźnie. |
W głębi lasu linia była dość kręta... |
... i często przebiegała w wykopie. |
Tuż za mostem na Supraśli. |
Przez drogę Waliły – Królowe Stojło. |
Skład u celu podróży – w Waliłach, gotowy do drogi powrotnej. |
Powrót do Czarnej odbył się już po zmroku, stąd brak dokumentacji fotograficznej. Choć żadne zdjęcie, żaden film nie oddałyby nastroju nocnej podróży przez las... |